Wtorek z wierszem – „Proza życia”

Pierwszy raz udało mi się napisać taki wiersz. Nie to, że nigdy wcześniej nie napisałam rymowanego wiersza, pisałam, ale raczej były to rymy prostsze i często później okazywało się, że nie to chciałam w nich tak naprawdę przekazać. Nie twierdzę, że ten wiersz jest dziełem sztuki, szczerze mówiąc nie wydaje mi się jakiś piękny, ale trafia w punkt… Myślę, że zrozumiecie po przeczytaniu.

Analizować go nie zamierzam, ale wy możecie napisać co według was „autorka miała na myśli” i podzielić się tym w komentarzach.

Nie przedłużam już! ;D

 

Dobro – Zło,  Czerń i biel

Świat otwarty – zamknięty

Przyjaciel – nie przyjaciel

doceniamy konkrety

 

pałamy wielką miłością do abstrakcji

też chcemy być unikalni

pozostać niewidzialni

nie potrafimy wyciągnąć konsekwencji

 

Bardzo chcemy istnienia bez fajerwerków

Jesteśmy nastawieni na prozę życia

ale czasami potrzeba nam tylko bycia

wypowiadamy niezliczoną ilość słów

 

prawda jest taka, że poezja jest grą świata

pragniemy być jak szara masa, zamiast tworzyć

i budować musimy raz zniszczyć i przeżyć

wyzwolone emocje potrzebują kata

 

zabijmy uczucia raz na zawsze

nie oglądajmy ich  nawet w teatrze!

 

 

4 myśli na temat “Wtorek z wierszem – „Proza życia”

  1. Ile kontrastów jesteśmy w stanie znaleźć w naszym życiu. A zdanie: prawda jest taka, że poezja jest grą świata- jest po prostu cudownie.

Dodaj komentarz