Planowanie opowiadania

Czego potrzebujemy, żeby zacząć pisać super opowiadanie? 

Na początek weźmy kartkę i długopis.

Stworzymy bohaterów i ogólny zarys fabuły.

Jak to zrobić? Patrzeć się w pustą kartkę aż pomysły same się pojawią? Oczywiście, że nie!

Pierwszą rzeczą, o której powinniśmy pomyśleć to gatunek  opowiadania, które chcemy napisać.

A drugą to, kto miałby być odbiorcą tego opowiadania.

Żeby to dokładnie określić fajnie czasem odpowiedzieć na pytania

np. Czy kierujemy opowiadanie do kobiet czy do mężczyzn?

Czy do ludzi młodszych, czy starszych? A może do dzieci? ( To nam pozwoli określić jakim językiem powinniśmy pisać)

I różne inne pytania (o szkołę, pracę, o miejsce zamieszkania tych ludzi itp.)

Następną rzeczą, nad którą musimy się zastanowić to jaki jest nasz główny bohater… Kiedyś, żeby sobie pomóc w opisywaniu różnych postaci i nie pogubić się w tym wydrukowałam z Wikipedii listę cech i pozaznaczałam te, które pasowały mi do bohatera, którego chciałam stworzyć.

I cel jaki ma bohater. Każdy główny bohater musi mieć jakiś cel. Może być to uratowanie świata, albo jego zniszczenie. Może być to przeżycie przygody życia, albo przetrwanie jakiegoś okresu (np. wojny). Cele mogą być różne, ale musi być jeden główny cel, na którym będzie się opierać fabuła całego opowiadania.

A skoro już mamy wyznaczony główny cel to teraz musimy zastanowić się:

  • Czy uda się bohaterowi osiągnąć ten cel?

  • Czy ktoś mu w tym pomoże?

  • Kto lub co będzie przeszkadzać mu w osiągnięciu celu?

  • Dlaczego bohater chce osiągnąć ten cel?

W tym momencie orientujemy się, że mamy więcej bohaterów, którzy są ważni dla opowiadania. Należało by rozpisać ich cechy, kim są, ich motywacje etc.

Niby jakiś tam zarys już mamy, ale potrzebujemy jakiś bohaterów pobocznych, którzy może będą coś wnosili do fabuły, a może będą tylko tłem…

Tło!

Właśnie! Musimy ustalić czas i miejsce akcji. Realia, w których dzieją się wydarzenia są dość istotne, bo bohaterowie będą się zupełnie inaczej ubierać w dziewiętnastowiecznej Anglii, a zupełnie inaczej we współczesnej Polsce. Inaczej też będą mówić. Będą używać innych gestów. I mieszkać w zupełnie innych miejscach.

Myślę, że póki co tyle wystarczy, aby stworzyć jakiś ogólny zarys fabuły opowiadania.